چهارشنبه، دی ۲۱، ۱۳۸۴

چترهاي سياه لعنتي امروز آرامشم رو گرفتند... بيچاره برفهاي سفيد!

اي كاش شما دو نفر اينقدر نمي پرسيديد پس كي مي آيي؟!! اي كاش اينقدر شور و حرارت نشون نمي داديد! اي روزا مثل يه كوه يخ مي مونم كه هيچي گرمم نمي كنه...